Odrodzenie duchowości

Aleksandra Kacprzak

    „Codzienna codzienność”, realia życia, stres, zmagania z rzeczywistością, konieczności i powinności, obowiązki i rachunki, niespełnione nadzieje i marzenia, ciągłe poszukiwania i potrzeba zrozumienia... a jednocześnie radość życia i silna wiara w otwartość świata, 

PRZYJAŹŃ Z BOGIEM,

 wiara w nieograniczone możliwości kreowania własnego życia i wolność podejmowania decyzji – kim chcę być... i zawsze pod ręką książki Neala Walscha „Rozmowy z Bogiem”, dobre na smuteczki, pogubienia i zaplątania, dobre na cudne chwile uniesień i szczęśliwości. Cotygodniowe spotkania i dyskusje w grupie przyjaciół. Hej, Neal! Na ile praktyczny jest ten Bóg, z którym sobie gawędzisz? Czy to, co mówi, odnosi się też do naszego indywidualnego życia? Często odnosi! Czasami, tylko trochę, ale spotkania zawsze są inspirujące i energetycznie totalnie pozytywne!

    I to byłoby na tyle w kwestii mojej codzienności. Z radością korzystam też z niektórych dobrodziejstw naszej cywilizacji, czyli np. z Internetu. Któregoś dnia wśród codziennej poczty był właśnie Ten list. Ten, który sprawił, że pojechałam Tam! Kolega Henryk, który podziela moje zainteresowania, zapytał, czybym nie chciała pojechać na konferencję do Bard College, bo on nie może... Odpisałam, że już jestem spakowana, ale przecież: było mało czasu, nie miałam biletu (a sezon już się zaczął), i przede wszystkim środków finansowych! Jak łatwo się domyślić, ta bajka ma dobre zakończenie. Pieniądze na bilet spłynęły prawie same, tani przelot też się znalazł, częściową refundację kosztów konferencji załatwiłam, dzwoniąc do światowego koordynatora działań fundacji RzB, ukłon też głęboki w stronę Redakcji „Czwartego Wymiaru” za obietnicę zamieszczenia relacji z konferencji, podziękowania dla wszystkich, którzy mentalnie i materialnie po prostu pomogli!

    Jestem w samolocie do Nowego Jorku. Cud to, czy efekt mojej determinacji, spełnione marzenie, czy rezultat wcześniejszych myśli i uczynków, czy sama tę rzeczywistość stworzyłam, czy raczej

 DOTKNĘŁO MNIE PRZEZNACZENIE?

     Jakąkolwiek by tu teorię zastosować, wiem jedno: motorem moich działań było silne przekonanie, że pokonam wszystkie trudności i na konferencję pojadę. To uczucie powszechnie nazywa się wiarą. Gdybyż się nam udawało częściej je wyzwalać! A może pozwolić mu zaistnieć? Moglibyśmy zawsze niemożliwe zamieniać w rzeczywiste!
 

    Seeds of Transformation: Toward a Spiritual Renaissance in Time of Fundamental Change

   (Nadchodzące Odrodzenie Duchowości w Czasie Fundamentalnych Przemian)

 ŹRÓDŁA TRANSFORMACJI:

    Pod takim właśnie hasłem spotkały się w Bard College, w górach Catskill, setki ludzi z całego świata. To wspaniałe miejsce, zamieszkane niegdyś przez plemiona indiańskie, emanuje spokojem i daje poczucie przynależności do wielkiej Matki Natury. Mieści się tu The Institute of Advanced Theology (Instytut Teologii Wyższej), którego ideą przewodnią jest promowanie otwartego dialogu wyznawców wszystkich religii oraz wzajemnej akceptacji poglądów. Badania naukowe, poparte wnikliwą analizą, mają niemały wpływ na odrodzenie duchowości w wymiarze globalnym i indywidualnym, z ukierunkowaniem na poczucie duchowej wspólnoty z zachowaniem szacunku dla tradycji.

    Więc tak wygląda

 AMERYKAŃSKI COLLEGE!

     Ogromna przestrzeń, mnóstwo zieleni, gmachy uczelniane ukryte wśród wspaniałych drzew, małe osiedla mieszkalne dla studentów, gdzie zakwaterowano uczestników konferencji – bajecznie!

    Pierwsze znajomości – już w pociągu z Nowego Jorku do Rhinecliff. Gdy poprosiłam w kasie o bilet do Rhinecliff, pani grzecznie zauważyła: O, jak wszyscy dzisiaj!

    Pierwsze przerażenie – jak uda mi się trafić do tych wszystkich miejsc, w których odbędą się wykłady? Na szczęście każdy dostał mapę.

    Pierwsza myśl – Boże, dziękuję!

    Pierwsza obserwacja – wspaniała organizacja, całe rzesze wolontariuszy, wszyscy przyjacielscy i uczynni.

    Pierwsze skojarzenie – brak, nigdy w podobnym miejscu nie byłam i nie uczestniczyłam w podobnym wydarzeniu.

    Pierwsze zaskoczenie – mój magnetyczny klucz do drzwi pokoju nie działa! A że nie ma tego złego, co by na dobre... dostałam pokój lepszy, jednoosobowy.

    Pierwsze łzy wzruszenia – na spotkaniu ekumenicznym, pierwsze zauroczenie – hm, chyba zbyt osobiste.

     Głównym organizatorem konferencji był

 OGÓLNOŚWIATOWY RUCH HUMANITY’S TEAM,

 założony w roku 2003 przez Neala Donalda Walscha, autora wspomnianych już książek „Rozmowy z Bogiem”.

    Neal tak wspomina narodziny pomysłu utworzenia HT: „Pewnej nocy miałem sen, w którym odczuwałem ogromną potrzebę znalezienia miejsca dla siebie, miejsca wśród innych ludzi, miejsca zapewniającego komfort bycia sobą, bycia człowiekiem – nie znalazłem. Obudzony intensywnością przeżywanych we śnie emocji, sprawdziłem zaraz w Internecie całą bazę danych dotyczącą przeróżnych organizacji, chciałem się do jakiejś zapisać!!! Niestety, wszędzie były jakieś ograniczenia, zakazy i nakazy. Jedna zapisywała tylko grubych, inna – wierzących w określonego boga, jeszcze inna wymagała odpowiedniego stanu konta, w następnej nie można jeść mięsa itd. Nie miałem się gdzie zapisać!!!

    Pomyślałem więc, czemu by nie zebrać razem ludzi, którzy tak jak i ja nie mają się gdzie zapisać, i stworzyć z nas drużynę, po prostu drużynę ludzi! Będziemy się starać odnowić nasze połączenie z Bogiem i z sobą nawzajem, tak byśmy mogli doświadczyć jedności, wszak wszyscy jesteśmy Jednym!"

    Wspaniała idea prowadząca do Nowej Duchowości.

 W POLSCE

 też usłyszeliśmy odgłosy jej narodzin i zapragnęliśmy wstąpić do drużyny! Do Drużyny Ludzkości, czyli Humanity’s Team. Osobą odpowiedzialną za HT w Polsce jest Henryk Jelonkiewicz e-mail: h.jelonkiewicz@aster.pl

    Wszelkimi działaniami związanymi z „Rozmowami z Bogiem” (w tym HT) zajmuje się wasz krajowy koordynator, czyli ja: Aleksandra Kacprzak e-mail: alex1122@wp.pl  (Strona HT w Polsce to www.ht.rzb.pl)

     No cóż, konferencję czas zacząć!

    Ceremonia otwarcia została rozpoczęta przez Shulamit Nelson, twórczynię „Modlitwy Dźwięku”. Stosuje ona święte wibracje głosu do duchowego przebudzenia, modlitwy i uzdrawiania. Nauczycielka kabały, autorka wielu książek.

    Trzymając ręce na sercu, modulując głos zgodnie z Shulamit, wszyscy zatopili się w medytacji, wysyłając energię współczucia najpierw do siebie, potem do swoich bliskich, do wszystkich, którzy uczestniczą w konfliktach i wojnach, oraz do całej ludzkości. Na zakończenie poprzez bardzo specyficzny dźwięk, którego nie można porównać ze znanymi mi om, aum czy um, sprowadziła nas na ziemię, byśmy żyli w błogosławieństwie i działali na rzecz pokoju.

    Bruce Chiton, założyciel i dyrektor Instytutu Teologii Wyższej, Steve Farrell, światowy koordynator i działacz HT, i oczywiście Neal  Donald Walsch oficjalnie powitali wykładowców i gości.

Były słowa wzniosłe i takie najzwyklejsze, dużo humoru i żartów, co okazało się potem charakterystyczne dla amerykańskich mówców.

    Cudowna atmosfera rozluźnienia i swobody, wywołująca – o dziwo – nie efekt lenistwa, ale wręcz przeciwnie: każdemu chciało się chcieć! Chcieliśmy wszyscy tu być, we wszystkim uczestniczyć, zrobić coś dla siebie, dla naszego kraju i dla ludzkości jako całości.

    Mnie nadal się chce!

    Neal Walsch powiedział: „Jesteśmy tu wszyscy razem jako

ZACZĄTEK DRUŻYNY LUDZKOŚCI

    Będziemy kontynuować zadawanie pytań, by zrozumieć, kim jesteśmy i kim wybieramy być. Wielu uważa, że mamy jako ludzkość problem ekonomiczny czy militarny, a to nie jest prawda – problem, z którym stoimy twarzą w twarz, to problem duchowy! Problem jest w naszym myśleniu! Problem jest w wyborach, jakich dokonujemy!... Dziękuję za wybór, aby być teraz i tutaj, oraz za wybór bycia początkiem”.

    Lawrence Edward Carter Sr., profesor religioznawstwa, doktor teologii i rektor Morehouse College w Atlancie:

    „Biblia przez stulecia używana była do szerzenia przemocy, stoimy teraz w punkcie, w którym możemy wykorzystać ją do rozwoju duchowości z myślą o globalnym pokoju. Musimy zacząć pojmować głębokie znaczenie duchowych tekstów wszystkich religii i skupić się na rzeczach, które nas łączą... Czy możemy kochać wszystkich jako całość, czy umiemy kochać tylko części, te, które wyglądają podobnie, albo chodzą do tego samego kościoła? Jeśli potrafimy zauważyć, że nie jesteśmy jednością, musimy coś z tym zrobić!  Wybory, których dokonujemy teraz, stanowią o przyszłości!”

     Wszyscy mówcy mieli coś ważnego do powiedzenia. Ja to usłyszałam i chciałabym się tym podzielić ze wszystkimi, którzy zechcą posłuchać... Niestety, w pośpiechu przygotowań zapomniałam poprosić Boga o dobry sprzęt do nagrywania! A może ktoś ma niepotrzebny minidysk?

     Pierwsze popołudnie i wieczór prawie dobiegły końca, jeszcze tylko koncert muzyki country, nocne dyskusje z nowymi przyjaciółmi i powitamy następny dzień konferencji wspaniałym spotkaniem ekumenicznym, ale o tym w następnym numerze.

Odrodzenie Duchowości część 2

Steve's free web templates